2022رده‌بندی
130/180
46.58امتیاز:
شاخص سیاسی
111
50.91
شاخص اقتصادی
111
38.27
شاخص حقوقی
137
50.22
شاخص جامعه
117
60.50
شاخص امنیت
148
33.02
2021رده‌بندی
107/180
65.07امتیاز:
هیچ
این شاخص‌ها موجود نیستند چون روش محاسبه در سال ۲۰۲۲ تغییر کرد

با وجود اینکه روزنامه‌نگاران فکر می‌کردند انقلاب اکتبر ۲۰۱۹ منجر به پایان یافتن قدرت دولت‌مردانی شود که قابل انتقاد در رسانه‌ها نبودند، اکنون فشار سیاسی بیشتر از همیشه است.

دورنمای رسانه‌ای

آزادی بیان واقعی در رسانه‌های لبنان وجود دارد اما در عمل این عرصه توسط اندک افرادی کنترل می‌شود که مستقیما به احزاب سیاسی وابسته یا متعلق به خاندان‌های قدرتمند محلی هستند. پرنفوذترین شبکه‌های تلویزیونی ال‌بی‌سی‌آی (LBCI)، الجدید، و ام‌تی‌وی (MTV) هستند که به ترتیب به خاندان های داهر سعد، خیاط، و مور تعلق دارند. المنار هم شبکه تلویزیون رسمی حزب‌الله است.

زمینه سیاسی

احزاب سیاسی نفوذ زیادی بر رسانه‌ها دارند چرا که رسانه‌ها هم به سرمایه‌گذاران وابسته هستند، این امر بازتابی از ساختار سیاسی لبنان است. رسانه‌ها جدایی‌طلبی سیاسی و مذهبی را  در کشور منعکس می‌کنند که شامل نظارت مذهبی بر رسانه‌ها هم می‌شود. بنابراین روزنامه‌نگاری به سلاحی جدی در درگیری‌های سیاسی کشور مبدل شده است.

چارچوب حقوقی

قانون رسانه‌ها را ملزم می‌دارد نسبت به امور مالی و مالکیت خود شفاف باشند. با این وجود برخی رسانه‌ها ساختار مالکیت مبهمی دارند. افترا، بهتان و انتشار اطلاعات نادرست در قانون کیفری جرم‌انگاری شده‌اند و این قانون تخلفات مذکور را خیلی گسترده تعریف می‌کند. یکی از تحولات نگران‌کننده استفاده ابزاری از نظام قضایی است، به شکلی که رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران پی‌در‌پی به گونه‌ای غیابی به پرداخت جریمه یا مجازات زندان محکوم می‌شوند. 

زمینه اقتصادی

رسانه‌ها تحت تاثیر بحران اقتصادی دیرینه و بی‌سابقه‌ای هستند که کشور را ویران کرده است. انفجار اوت ۲۰۲۰ در بندر بیروت رسانه‌ها را مجبور کرد بودجه‌های خود را به میزانی قابل توجه کاهش دهند که هم به کارها و هم به تعداد کارمندان آنها آسیب زد. بسیاری از روزنامه‌نگاران و اتاق‌های خبر مقیم پایتخت که تحت تاثیر این انفجار قرار گرفتند به کمک‌های جهانی وابسته هستند تا بتوانند وضعیت خود را بهبود دهند و با این بحران مقابله کنند. کمبود سوخت و خاموشی‌های پی‌درپی از گزارش دادن رسانه‌ها و حضور آنها در جامعه جلوگیری می‌کند. 

زمینه اجتماعی - فرهنگی

افکار عمومی به طور عمده محافظه‌کار است و برخی موضوع‌ها، مانند انتقاد از میراث فرهنگی و مذهبی کشور، تابو تلقی می‌شوند. زن‌ستیزی و نژادپرستی رایج است و زنان روزنامه‌نگار معمولا قربانی کارزارهای بدنام کردن می‌شوند. شبه‌نظامیان سیاسی، به ویژه کنشگران حزب‌الله در این کارزارها مشارکت و با استفاده از توییتر روزنامه‌نگاران را تهدید می‌کنند.

ایمنی

هنگام تظاهرات انقلاب اکتبر ۲۰۱۹، اذیت و آزار و حمله به روزنامه‌نگاران تشدید شد. دستگاه‌های اجرای قانون به استفاده نامتناسب از قوه قاهره دست بردند. خبرنگارانی که برای رسانه‌های وابسته به دولت کار می‌کردند نیز مورد آزار تظاهرکنندگان قرار گرفتند چرا که مردم به آنها اعتماد نداشتند.

آزارگری دراین زمان

کشته‌شدگان از اول ژانویه 2022
0 روزنامه‌نگار
0 همکار رسانه
0
در حال حاضر در زندان
0 روزنامه‌نگار
0 همکار رسانه
0