2022رده‌بندی
91/180
59.12امتیاز:
شاخص سیاسی
95
54.95
شاخص اقتصادی
150
30.10
شاخص حقوقی
76
68.71
شاخص جامعه
97
66.83
شاخص امنیت
60
75.02
2021رده‌بندی
112/180
62.71امتیاز:
هیچ
این شاخص‌ها موجود نیستند چون روش محاسبه در سال ۲۰۲۲ تغییر کرد

آزادی رسانه‌ها در یکی از فقیرترین‌ها و فاسدترین کشورهای اتحادیه اروپا شکننده و ناپایدار است. اندک رسانه‌های مستقل در بلغارستان زیر فشاری مداوم کار می‌کنند. 

دورنمای رسانه‌ای

شبکه‌های تلویزیونی همچون بی‌ان‌تی (BNT)، بی‌تی‌وی (bTV)، نوا (Nova) و غیره و همچنین رسانه‌های اینترنتی منبع اصلی دریافت اطلاعات هستند و مطبوعات به گونه‌ای روزافزون نفوذ خود را از دست می‌دهند. وابستگی سیاسی اعضای شورای رسانه‌های الکترونیک به گونه‌ای منفی بر استقلال سردبیری رسانه‌های همگانی تاثیر می‌گذارد و استقلال رسانه‌های خصوصی هم با منافع مالکان آنها در عرصه‌های تجاری دیگر تهدید می‌شود. در ۲۰۱۹ رادیو اروپای آزاد (Radio Free Europe) دفتر خود را در صوفیه دوباره باز کرد.

زمینه سیاسی

ترساندن روزنامه‌نگاران به دست سیاست‌مداران و همچنین فشارهای اداری و قضایی بر مدیران انتشار رسانه‌ها و خبرنگاران اقدامی رایج است. پس از نزدیک به ۱۲ سال حکومت بی‌وقفه نخست‌وزیر بویکو بوریسوف (Boyko Borissov) که در دوران او آزادی رسانه همواره در حال نزول بود و از برخی رسانه‌ها برای اعمال نفوذ سیاسی استفاده می‌شد، بلغارستان در ۲۰۲۱ انتخابات‌هایی زودهنگام برگزار کرد.

چارچوب حقوقی

چارچوب کلی قانونی با رعایت ملزومات دادگاه اروپایی حقوق بشر و رویه قضایی آن، استانداردهایی حداقلی را برای حفاظت از روزنامه‌نگاران تدوین کرده است. در همین حال، فساد، استقلال ناکافی، و ناکارآمدی دستگاه قضایی باعث می‌شود حکومت معمولا برابر موارد نقض آزادی کاری انجام ندهد. رسانه‌های مستقل و روزنامه‌نگاری تحقیقی پی‌در‌پی قربانی رویه‌های نادرست‌کارانه یا شکایات راهبردی علیه مشارکت عمومی می‌شوند. 

زمینه اقتصادی

رسانه‌ها کمابیش کاملا به درآمد تبلیغات وابسته هستند و حکومت نقش پررنگی در این رابطه دارد. توزیع کمک‌های مالی ملی و اتحادیه اروپا توسط دولت میان رسانه‌ها غیرشفاف است و باعث می‌شود بودجه‌های همگانی در ازای پوشش مثبت کارهای دولت  اهدا شوند.

زمینه اجتماعی - فرهنگی

خبرنگاران تحقیقی که به سازمان‌های مجرمانه و فساد می‌پردازند پی‌درپی تهدید می‌شوند. بعلاوه، رسانه‌هایی که روی مسائل اقلیت‌ها متمرکز هستند یا منابع مالی خود را از بنیادهای اروپای غربی و ایالات متحده دریافت می‌کنند معمولا با کارزارهای خصمانه و نفرت‌پراکن روبه‌رو می‌شوند.

ایمنی

در بلغارستان تهدید و ضرب و شتم جسمی روزنامه‌نگاران مشکلی دائمی است اما مشکل بزرگ‌تر عدم تمایل مقام‌های دولتی به تحقیق در این باره یا محکوم کردن آنها است. روزنامه‌نگارانی که خارج از شهر پایتخت کار می‌کنند حتی در معرض تهدیدهای بیشتری قرار دارند.