2022رده‌بندی
58/180
68.16امتیاز:
شاخص سیاسی
57
65.89
شاخص اقتصادی
67
47.52
شاخص حقوقی
59
73.93
شاخص جامعه
49
80.00
شاخص امنیت
68
73.48
2021رده‌بندی
41/180
76.61امتیاز:
هیچ
این شاخص‌ها موجود نیستند چون روش محاسبه در سال ۲۰۲۲ تغییر کرد

در ایتالیا، به ویژه در جنوب کشور، آزادی رسانه‌ها همچنان هم از سوی سازمان‌های مجرمانه مافیایی تهدید می‌شود و هم توسط گروه‌های افراطی یا اعتراضی که دست به خشونت می‌برند. این امر در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ افزایش قابل توجهی داشته است.

دورنمای رسانه‌ای

دورنمای رسانه‌ای ایتالیا توسعه یافته است و طیف گوناگونی از رسانه‌ها دارد که تنوع واقعی آرا و دیدگاه‌ها را تضمین می‌کند. رسانه‌های دیداری و شنیداری شامل چند شبکه تلویزیونی دولتی، مانند رای ۱ (Rai 1)، و ایستگاه‌های رادیویی دولتی است و همچنین رادیوها و تلویزیون‌های خصوصی فراوانی در کشور فعالیت دارند. همین تنوع در رسانه‌های چاپی هم دیده می‌شود که حدود ۲۰ روزنامه با بیش از ۲۰ هزار نسخه دارد، همچون کوریر دلا سرا (Corriere della Sera) و ریپابلیکا (La Repubblica)، و نزدیک به ۵۰ هفته‌نامه که در نسخه‌های بالایی منتشر می‌شوند، مانند اسپرسو (L'Espresso) و فامیگلیا کریستیانا (Famiglia Cristiana)، و بسیاری نشریات دیگر که در کنار سایت‌های خبری گوناگونی فعالیت می‌کنند. 

زمینه سیاسی

به طور عمده روزنامه‌نگاران ایتالیایی از فضایی آزاد بهره‌مند هستند. اما گاهی تسلیم که خود سانسوری می‌شوند، پیروی از مواضع سردبیری سازمان خبری خود، اجتناب از شکایات افترا و دیگر مسائل حقوقی و ترس از اقدام‌های تلافی‌جویانه به دست گروه‌های افراطی و سازمان‌های مجرمانه از جمله دلایل این تصمیم هستند.

چارچوب حقوقی

میزانی از ناکارآمدی قوه مقننه جلوی تصویب لوایح گوناگونی را گرفته است که برای حفظ و حتی بهبود آزادی رسانه‌ها پیشنهاد شده‌اند. این امر تا حدی محدودیت‌هایی را توضیح می‌دهد که برخی خبرنگاران آنها را هنگام کار خود تجربه می‌کنند. از افترا هنوز جرم‌زدایی نشده است و همه‌گیری کووید-۱۹ دسترسی رسانه‌ها به اطلاعات حکومتی را سخت‌تر و پیچیده‌تر کرده است.

زمینه اقتصادی

در نتیجه بحران اقتصادی، رسانه‌ها به گونه‌ای روزافزون به درآمد تبلیغات و هر گونه کمک دولتی وابسته شده‌اند و مطبوعات نیز با کاهش تدریجی فروش خود روبه‌رو هستند. نتیجه این وضعیت باعث تزلزل بیشتر این حرفه شده است که به گونه‌ای خطرناک خود روزنامه‌نگاری و استقلال و انرژی آن را تضعیف می‌کند. 

زمینه اجتماعی - فرهنگی

قطبی شدن جامعه ایتالیا هنگام همه‌گیری کووید-۱۹ بر روزنامه‌نگاران هم اثر گذاشته است. به هنگام اعتراض‌های مردمی علیه تمهیدات اتخاذ شده توسط مقام‌های دولتی برای مبارزه با همه‌گیری، شماری از آن‌ها قربانی حمله‌های جسمی و کلامی شدند. 

ایمنی

روزنامه‌نگارانی که درباره سازمان‌های مجرمانه و فساد تحقیق می‌کنند به گونه‌ای نظام‌مند تهدید می‌شوند و گاهی هدف خشونت جسمی قرار می‌گیرند که شامل آتش زدن خودرو و خانه آنها می‌شود. کارزارهای ترساندن در فضای آنلاین به راه می‌افتند تا روزنامه‌نگارانی را «مجازات» کنند که جرات پرداختن به چنین موضوع‌های حساسی را دارند و توطئه میان خاندان‌ها مافیا با سیاست‌مداران محلی را افشا می‌کنند. در حال حاضر ۲۰ روزنامه‌نگار از حفاظت دائمی پلیس برخوردارند چون قربانی ترساندن، تهدید به مرگ و حمله شده‌اند.