تازه‌ها

20 اکتبر 2020 - به روز شده در 24 اکتبر 2020

داویت ایزاک : "جنایت علیه بشریت" شکایت RSF علیه رئیس جمهور و هشت مقام بلند پایه اریتره

©Kalle Ahlsén
گزارشگران بدون‌مرز (RSF) امروز شکایتی را به دفتر دادستان سوئد علیه رئیس‌جمهور اریتره، ایسیاس آفورکی و هفت مقام ارشد دیگر اریتره به جرم جنابت علیه بشریت برای زندانی کردن مخفیانه داویت ایزاک از سال ۲۰۰۱ ارائه کرد.

داویت ایزاک ، که دارای تابعیت دوگانه سوئدی و اریتره‌ای است، روزنامه نگاری است در جهان که چنین طولانی‌ زمان در زندان است.  RSFامیدوار است که این شکایت با تحقیقات جدی کیفری منجر به پیگرد قانونی و محکومیت هشت مقام برای شکنجه، آدم ربایی و ناپدید شدن اجباری ایزاک شود.

در این شکایت که توسط دو وکیل سوئدی از طرف RSF در استکهلم ثبت شده است از ٱفورکی، از سال رئیس جمهور ۱۹۹۳ و همچنین وزیران امور خارجه، دادگستری و اطلاعات و چهار مقام ارشد اداری و امنیتی نام برده شده‌است.

شیرین عبادی، وكیل و برنده جایزه صلح نوبل، یكی از امضاكنندگان این شكایت گفت: " در هر مقام بالایی که باشند، افرادی که داویت ایزاك را به زندان انداختند تا در این ۲۰ سال بپوسد، باید به‌شکل کیفری مسئول شناخته شوند. در این باره دادستان سوئد باید پرونده جنایی تشکیل دهد. در اریتره تا زمانی که این افراد بتوانند از بخشوده از مجازات بهره برند، و کشورهایی که می‌توانند آنها را محکوم کنند هیچ تلاشی برای محکوم کردن آنها نکنند، عدالت پیشرفت نخواهد کرد ".

 

داویت ایزاک ، روزنامه نگار، شاعر و شهروند سوئدی، برای خدمت به "اریتره آزاد" و راه اندازی روزنامه‌ای طرفدار اصلاحات به کشور خود بازگشت، اما در پی موج بازداشت‌های مخالفان دولت و روزنامه‌نگاران مستقل در سپتامبر ۲۰۰۱ بازداشت شد و از آن زمان به بعد به‌شکل مخفیانه نگهداری می‌شود.

 

در ۱۹ سال گذشته، به رغم ملیت سوئدی خود و علی رغم درخواست های فراوان برای ملاقات، در هیچ دوره‌ای به وی اجازه داده نشده است که با وکلا یا خانواده خود دیدار کند  یا نمایندگان سازمان ملل در سوئد با او ملاقات کنند. آخرین "نشانه‌های زنده بودن " او به سال ۲۰۰۵ برمی گردد. او احتمالاً در شرایط وحشتناکی در بازداشتگاه ایرایرو در وسط بیابانی در منطقه دریای سرخ شمالی نگهداری می‌شود، جایی که کانتینرهای داغ  به‌عنوان سلول استفاده می‌شوند.

 

هنگامی که وکلای RSF در سال ۲۰۱۴  نخستین شکایت را به دادگاههای سوئد ارائه کردند، آن زمان دادستان کل اتهام "جنایات علیه بشریت" را برای دست کم « ناپدید کردن اجباری» داویت ایزاک در اریتره و صلاحیت دادرسی برای این جنایت در سوئد با گشودن پرونده‌ای جنایی آغاز تحقیقات مقدماتی با "وجود  دلایل جدی"  پذیرفته بود.

اما چنین تحقیقاتی آغاز نشد زیرا پس از مشورت با وزارت خارجه سوئد، تصمیم گرفته شد که این تحقیقات "می‌تواند بر روابط سوئد با اریتره تأثیر بگذارد" و می‌تواند به نوبه خود "شانس فشار برای آزادی داویت ایزاک را كاهش دهد".

 

پُل کوپَن، مسئول دفتر حقوقی RSF گفت: "این استدلال دیگر معتبر نیست." "پنج سال پس از این تصمیم، هنوز اثری از داویت ایزاک وجود ندارد و مقامات سوئدی چیزی به دست نیاورده اند - نه آزادی وی، نه ملاقات، و نه نشانه‌هایی زنده بودن. بسیاری از قطعنامه‌ها و محکومیت‌های نهادهای بین‌المللی، از جمله شورای حقوق بشر سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر و  کمیسیون آفریقایی حقوق بشر و مردم، نیز به نتیجه‌ای نرسیده‌اند. امروز اقدامی کیفری فوریت دارد. "

آن لیند، وزیر امور خارجه سوئد، خود نیز در برابر کمیسیون تحقیق پارلمان در استکهلم در سال۲۰۱۹  این‌گونه نتیجه‌گیری کرد که "اریتره به هیچ وجه به نگرانی‌های ما گوش نداده و آنها را پیگیری نکرده است."

شکایتی که از طرف RSF ثبت شده است  به‌منظور تحت فشار قرار دادن مقامات قضایی سوئد برای بازداشت افرادی است که در وضعیت داویت ایزاک مسئول هستند. در صورت ورود به سوئد و یا صدور قرارهای بین‌المللی برای بازداشت آنها با هدف محاکمه آنها در سوئد است.


در حالی که وضعیت فاجعه بار حقوق بشر در اریتره هیچ پیشرفتی نداشته است، سیستم قضایی سوئد می‌تواند از لحاظ کمک به داویت ایزاک و سایر روزنامه‌نگاران در بازداشت از سال ۲۰۰۱ تأثیر تعیین کننده‌ای داشته باشد. همچنین می‌تواند به خاتمه بخشودگی از مجازات برای جنایات انجام شده در اریتره و به بهبود آزادی رسانه‌ها در آنجا کمک کند.


 این شکایت توسط پرسی برات و جسوس آلکالا، وکلای سوئدی تهیه و تنظیم شده است، توسط برادر داویت، اسایاس ایزاک، مورخ و متخصص امور بین‌الملل سوزان برگر، كه هماهنگ كننده طرح تحقیق رائول والنبرگ است، بجورن تونباک، سرپرست کارگروه داویت ایزاک در بخش سوئد RSF و نیز توسط آنتوان برنارد ، وكیل بین‌المللی و مشاور ارشد حقوقی استراتژیك بین‌المللی در RSF به‌طور مشترک امضاء شده است.

یازده حقوقدان برجسته و چهره های مشهور بین‌المللی نیز از این ابتکار حمایت کرده اند: شیرین عبادی، برنده صلح نوبل در سال ۲۰۰۳؛ کمیساریای عالی سابق حقوق بشر سازمان ملل، ناوی پیلای؛ رئیس سابق کمیسیون حقوق بشر و مردم آفریقا، پانسی تلاکولا؛ وزیر سابق دادگستری کانادا، اروین کوتلر؛ برنهارد داك، وكیل و عضو كمیته حقوق بشر دادگستری فدرال آلمان؛ وکیل بین المللی حقوق بشر، دیوید ماتاس ؛ دانیل مکونن، مدیر انجمن حقوقی اریتره ؛ فیلیپ سندز،  وکیل انگلیسی و فرانسوی که رئیس PEN انگلیس است؛ مدیر اجرایی موسسه حقوق بشر و توسعه در آفریقا ، گای سو، هانس ترتر، مدیر آکادمی دموکراسی و حقوق بشر استرانیاک؛ و فرانس ویلجوین، مدیر مرکز حقوق بشر دانشگاه پرتوریا.

  اریتره  در رده‌بندی جهانی آزادی مطبوعات ۲۰۲۰ گزارش‌گران بدون مرز از میان ١٨٠ کشور جهان در رده ۱۷۸ قرار دارد.