لائوس

لائوس

هیچ نوری در انتهای تونل وجود ندارد

حزب انقلابی  حاکم مردم لائو (LPRP) کنترل کامل بر رسانه‌ها را دردست دارد. لائوسی‌ها که هر روز بیش از روزقبل از محدودیت‌های اعمال شده برروی رسانه‌های رسمی آگاه می‌شوند، به سوی اینترنت و رسانه‌های اجتماعی روی می‌آورند. اما استفاده از پلتفرم‌های اینترنتی اطلاع‌رسانی  با استناد به دستور عمل سال ۲۰۱۴ می‌تواند متوقف شود، بنا بر آن  کاربرانی که از دولت وحزب مارکسیست لنینیستی LPRP  انتقاد کنند، می‌توانند زندانی شوند. این دستور عمل کاربران اینترنت را مجبور به استفاده از نام اصلی‌شان در اینترنت می‌کند. در نتيجه، لائوس تنها نيم ميليون کاربر اينترنت دارد، یعنی ۱۰ درصد از جمعيت  کل کشور. طبق حکمی از سوی نخست وزیر که در ژانویه سال ۲۰۱۶ به تصویب رسید، رسانه‌های خارجی می‌توانند در لائوس دفاتر خود را داشته باشند، به‌شرط آن‌که محتوای برنامه‌ها را به  اداره سانسور LPRP ارسال کنند. اما تنها آژانس خبری چینی شینهاو و آژانس خبری ویتنام، Nhan Dan، دفاتر خود را در وینتیان باز کردند. این خود نمونه‌ای پر اهمیت از میزان محدودیتی که لائوس برای  آزادی اطلاع رسانی ایجاد می‌کند. لائوس "سیاه چالی" است که  اخبار کمی از آنجا بیرون می‌آید. از این میان ممنوعیت خبرنگاران محلی و خارجی از تهیه گزارش در مورد فرو ریختن سد در رودخانه مکونگ در ماه ژوئیه ۲۰۱۸ را می‌توان مثال زد. در این حادثه تلفات جان‌ یاختگان  و ناپدیدشدگان به صدها نفر رسیده، اما آمار دقیق آن هرگز گزارش نشد.

171
در رده‌بندی جهانی ازادی رسانه‌ها در سال 2019

رده‌بندی جهانی ازادی رسانه‌ها

-1

170 به 2018

شناساگر عمومی

-1.92

66.41 به 2018

  • 0
    journalistes tués در 2019
  • 0
    journalistes citoyens tués در 2019
  • 0
    collaborateurs tués در 2019
بیشتر شماره‌گر